2025 yılı, Türkiye’de çocukların suça karışma oranının alarm verici bir seviyeye ulaştığını gösterdi. Adalet Bakanlığı’nın açıkladığı verilere göre, geçen yıl 332 binden fazla çocuk hakkında suçlamalar nedeniyle soruşturma başlatıldı. Bu çocukların her birinin ortalama olarak iki farklı suça karıştığı tespit edildi.
**Şiddet ve Suç Çevresi: Risk Faktörlerinin Belirlenmesi**
NTV’de yayımlanan habere göre, Adalet Bakanlığı’na bağlı sosyal çalışma araştırmacıları ve psikologlar, cezaevindeki 12-18 yaş aralığındaki 607 çocukla görüşmeler gerçekleştirdi. Bu görüşmeler, çocukların suça yönelme sebeplerini çarpıcı bir şekilde ortaya koydu. Araştırma sonuçlarına göre, çocukların yüzde 81’i ev ortamında fiziksel veya psikolojik şiddete maruz kalırken, ailelerinde suç işleyen birey bulunma oranı yüzde 43, sosyal çevrelerinde ise bu oran yüzde 60 olarak kaydedildi. Uzmanlar, çevredeki suç profillerinin çocuklar üzerinde “rol model” etkisi yarattığını vurguluyor.
**”Hayatımda Ne Olsaydı Suç İşlemezdim?” Sorusu Üzerine Düşünceler**
Araştırma kapsamında çocuklara yöneltilen “Hayatımda ne olsaydı suç işlemezdim?” sorusu, sistemin eksikliklerini de gözler önüne serdi. Birçok çocuk, aile bütünlüğünün bozulması, üvey baba şiddeti ve eğitimden kopma gibi travmatik süreçlerin suça yönelmelerinde belirleyici rol oynadığını ifade etti. Özellikle “Okula gitseydim bu suçu işlemezdim” diyen çocukların sayısı, eğitimden kopmanın suçluluk üzerindeki etkisini net bir şekilde ortaya koyuyor.
**Uzmanlardan Rehabilitasyon ve Önleme Çağrısı**
Alanında uzman kişiler, yalnızca cezaların artırılmasının çözüm olmayacağını, önleyici rehabilitasyon süreçlerinin de hayati önem taşıdığını belirtiyor. İstanbul Kültür Üniversitesi Psikoloji Bölüm Başkanı Doç. Dr. Ayhan Erbay, çocuklarda şiddet eğiliminin giderek arttığına ve yaralama vakalarının tüm suç türleri arasında yüzde 35-40 seviyesine ulaştığına dikkati çekiyor. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölüm Başkanı Prof. Dr. Miraç Burak Gönültaş ise aile içindeki suçlu bireylerin, çocukların gelecekteki davranış kalıplarını doğrudan etkilediğine ve bu durumun çocukların suç dünyasını içselleştirmesine yol açabileceğine vurgu yapıyor.
